Gra Detektywistyczna - Herzog Friedrich von Baden

[Karl von Württemberg]

Wartownik, młody marynarz nazwiskiem Klein, staje na baczność i chwyta Rudolfa mocno za ramię. Ten próbuje się wyrwać, ale bez skutku — strach w jego oczach miesza się z gniewem.

— Panie podporuczniku, to pomyłka! — syczy Rudolf, lecz jego głos brzmi coraz bardziej rozpaczliwie. — Ja naprawdę tylko znalazłem tę chustkę!

Klein patrzy na ciebie niepewnie.
— Co dalej, sir? Mam go zamknąć w kajucie pod kluczem?

Zerkasz na Rudolfa. Wiesz, że jeśli to on coś wie o zniknięciu bosmana, nie puści języka tak łatwo. Z drugiej strony zamknięcie go może sprowokować jego wspólników, jeśli takich ma.
Co robisz?
A) Rozkazujesz Kleinowi odprowadzić Rudolfa do aresztu w dolnym pokładzie.
B) Decydujesz się przesłuchać Rudolfa od razu tutaj, przy wartowniku.
C) Polecasz Kleinowi, aby niby mimochodem puścił Rudolfa wolno — chcesz go śledzić.
D) Każesz zamknąć oboje w mesie i sam idziesz sprawdzić maszynownię.

[Fryderyk Orański]

Decyduje się na B.

[Karl von Württemberg]

Rudolf siedzi nieruchomo, choć dłonie drżą mu nerwowo. Wartownik Klein stoi tuż obok, ręka blisko kabury, gotów reagować w każdej chwili. Atmosfera w mesie gęstnieje jak dym z lamp naftowych.

— Powiem to jeszcze raz, podporuczniku — Rudolf mówi ochrypłym głosem. — To nie moja krew, nie mój trop. Chustkę znalazłem, bo… bo ktoś chciał, żebym ją znalazł!

— Kto? — przerywasz ostro.

Mężczyzna odwraca wzrok. Kropla potu spływa mu po skroni. — Nie mogę… — mruczy. — To niebezpieczne.

Klein stąpa nerwowo z nogi na nogę. — Sir, jeśli on coś ukrywa, może lepiej wcisnąć go do aresztu i dać mu czas na przemyślenia — podpowiada cicho.

Masz wrażenie, że Rudolf balansuje na granicy załamania. Jeszcze trochę presji i pęknie… albo zamknie się w sobie na dobre.

Co robisz?
A) Zwiększasz nacisk i grozisz Rudolfowi sądem wojskowym, jeśli nie powie nazwiska.
B) Zmieniasz ton, udajesz współczucie i starasz się zdobyć jego zaufanie.
C) Każesz Kleinowi zabrać Rudolfa do aresztu, a sam idziesz sprawdzić trop w maszynowni.
D) Podchodzisz do niego nagle i brutalnie chwytasz za kark, by wystraszyć i zmusić do mówienia.

[Fryderyk Orański]

B to moja decyzja.

[Karl von Württemberg]

Siadasz spokojniej, odchylasz się na krześle i opuszczasz głos.
— Rudolf… wiem, że się boisz. Ale posłuchaj. Jeśli ty tego nie powiesz, oni i tak cię poświęcą. A ja mogę cię ochronić. Nie jesteś tu sam.

Rudolf unosi wzrok. Widać w nim zmęczenie, strach i ukrywaną nadzieję.
— Pan… pan by naprawdę…? — szepcze, jakby testował twoje słowa.

— Tak — potwierdzasz twardo, ale z nutą zrozumienia. — Sąd wojskowy może złamać człowieka, ale jeśli pójdziesz ze mną, znajdziemy sposób, żeby przeżyć i zamknąć tę sprawę.

Dłonie Rudolfa zaciskają się w pięści, aż bieleją mu knykcie. Wreszcie wydusza z siebie:
— To Herrmann… starszy mechanik. On spotykał się nocami z kapitanem von Steinem. Bosman Richter ich nakrył. Dlatego zniknął. Dlatego ta krew.

Klein zerka na ciebie z szeroko otwartymi oczami. To nazwisko padło pierwszy raz — i pasuje do tropów w maszynowni.

Co robisz?
A) Rozkazujesz Kleinowi, by natychmiast aresztował Herrmanna.
B) Postanawiasz sam udać się do maszynowni i skonfrontować Herrmanna.
C) Zostawiasz Rudolfa z Kleinerm i idziesz szukać dowodów na spotkania Herrmanna z kapitanem.
D) Postanawiasz zrobić podstęp — ogłaszasz, że Herrmann został już złapany, by sprawdzić reakcję Rudolfa.

[Fryderyk Orański]

D

[Karl von Württemberg]

Nachylasz się nad stołem, patrząc Rudolfowi prosto w oczy.
— Wiesz, że już po wszystkim, prawda? — mówisz powoli, cedząc każde słowo. — Herrmann siedzi pod kluczem. Kapitan von Stein nie będzie mógł cię już skrzywdzić.

Rudolf gwałtownie podnosi głowę. Twarz mu sztywnieje, a usta drgają, jakby chciał coś powiedzieć, lecz waha się. Jego oczy zdradzają więcej, niż chciałby pokazać — to nie strach, to panika.

— To… to niemożliwe… — wyrzuca z siebie. — Herrmann nigdy by się nie dał złapać. On zawsze miał… drogę ucieczki.

Klein, stojący obok, spogląda na ciebie pytająco. Wygląda na to, że Rudolf właśnie zdradził coś istotnego — Herrmann ma przygotowaną kryjówkę lub bezpieczne przejście.

— Gdzie ta droga, Rudolf? — naciskasz, a twoje słowa przecinają ciszę jak ostrze.

Mężczyzna blednie. Krople potu spływają mu po twarzy, aż w końcu głos mu się łamie.
— W… w kotłowni… za zbiornikiem parowym. Tam schodzi z kapitanem. Nikt się nie odważy tam zaglądać…

To cenna informacja — ale czujesz, że Rudolf powiedział więcej, niż chciał. Teraz jego oczy znów robią się zimne, jakby próbował odwrócić sytuację.

Co robisz?
A) Każesz Kleinowi zamknąć Rudolfa i natychmiast ruszasz do kotłowni.
B) Zmuszasz Rudolfa do opisania dokładnie, co robił Herrmann w kryjówce.
C) Udajesz, że wciąż mu wierzysz, aby wydobyć jeszcze więcej szczegółów.
D) Zmieniasz plan i najpierw chcesz poszukać dowodów na kotłownię w papierach kapitana.

[Fryderyk Orański]

Wybieram opcję A.

[Karl von Württemberg]

Odstawiasz kubek kawy, który do tej pory tylko ogrzewał ci dłonie, i pochylasz się do Rudolfa tak, jakbyście byli dwoma wspólnikami w tajemnicy.

— Rozumiem cię — mówisz cicho. — Herrmann to nie byle kto. Jeśli miał kryjówkę, to musiało być coś ważnego. Ale posłuchaj: jeśli mi powiesz, jak dokładnie tam wejść, to nie będę udawał, że to twoja wina. Zrzucimy wszystko na Herrmanna. Ty wyjdziesz czysty.

Rudolf patrzy na ciebie szeroko otwartymi oczami. Na moment wygląda, jakby chciał zaprzeczyć… ale potem ramiona mu opadają. Maski już nie utrzyma.
— Tam jest właz techniczny, za dużym zbiornikiem. Trzeba odkręcić jedną z pokryw, a potem zejść po drabinie w dół. Tylko Herrmann miał klucz… ale czasem zostawiał go w szafce narzędziowej.

Rudolf zaciska dłonie na stole, jakby mówił więcej, niż powinien. — Widziałem raz… jak wnosili skrzynie. Kapitan kazał wszystkim patrzeć w drugą stronę. Skrzynie były oznaczone czerwonym znakiem.

Klein kaszle nerwowo. — Sir, to wygląda poważnie. Może powinniśmy…

Rudolf nagle wciąga gwałtownie powietrze i odwraca głowę. Nie chcesz tego przegapić: on się bał, że powie jeszcze coś więcej.

Co robisz?
A) Naciskasz od razu: co było w skrzyniach?
B) Każesz Kleinowi zabrać Rudolfa, a sam ruszasz do kotłowni, żeby sprawdzić kryjówkę.
C) Udajesz, że kończysz rozmowę, ale chcesz podsłuchać, co Rudolf powie Kleinowi, gdy zostanie sam.
D) Zmieniasz taktykę: obiecujesz Rudolfowi ochronę, jeśli wskaże, kto jeszcze oprócz Herrmanna i kapitana był w to zamieszany.

[Fryderyk Orański]

C