Cesarstwo Niemieckie

C

Rzucasz się w stronę Herrmanna, zanim zdoła zamachnąć się kluczem. Uderzasz barkiem w jego tors, a metalowy narzędzie wypada z dłoni z hukiem, uderzając o głowę młodego.

Maszynownia rozbrzmiewa odgłosem szamotaniny. Para syczy w przewodach, a echo waszych ciężkich oddechów miesza się z rytmem tłoków. Herrmann jest silny, przytłacza cię masą i wściekłością. Czujesz, jak jego ręce zaciskają się na twojej szyi.
Świat zaczyna ci ciemnieć przed oczami. Zrozumiałeś jedno: los tej sceny zależy od twojego następnego ruchu

(Tutaj zdarzenie losowe w zależności od wyboru historia potoczy się inaczej)

A
B
C
D

Karl von Württemberg pisze: ↑08 wrz 2025, 13:50 Rzucasz się w stronę Herrmanna, zanim zdoła zamachnąć się kluczem. Uderzasz barkiem w jego tors, a metalowy narzędzie wypada z dłoni z hukiem, uderzając o głowę młodego.

Maszynownia rozbrzmiewa odgłosem szamotaniny. Para syczy w przewodach, a echo waszych ciężkich oddechów miesza się z rytmem tłoków. Herrmann jest silny, przytłacza cię masą i wściekłością. Czujesz, jak jego ręce zaciskają się na twojej szyi.
Świat zaczyna ci ciemnieć przed oczami. Zrozumiałeś jedno: los tej sceny zależy od twojego następnego ruchu

(Tutaj zdarzenie losowe w zależności od wyboru historia potoczy się inaczej)

A
B
C
D

Czy opcje ABCD bez opisów to celowy zabieg?

Tak, zdarzenie losowe, jak Ekselencja wybierze, tak bedzie, tylko ze ukryte sa opcji (losowe).

Wybieram B

Twoje dłonie drżą, powietrze w płucach ucieka, ale z nagłym zrywem sięgasz po nóż przy pasie. Stal błyska w nikłym świetle lamp, gdy ostrze sunie w stronę Herrmanna.

Mechanik dostrzega ruch zbyt późno. Ostrze rozcina jego rękaw, a potem wgryza się w skórę ramienia. Herrmann ryczy z bólu i puszcza twoją szyję. Zatacza się w tył, ale nie rezygnuje — zamachuje się kluczem francuskim. W ostatniej chwili uchylasz się i kontrujesz uderzeniem noża. Tym razem trafiasz głęboko, pod żebra.

Krzyk mechanika zagłusza na chwilę cały huk maszynowni. Jeszcze przez moment szarpie się, walcząc o życie, po czym osuwa się na kolana. Klucz wypada mu z dłoni, toczy się po metalowej podłodze i zatrzymuje przy młodym mechaniku, który leży nieprzytomny, ze śladem krwi na skroni.

Herrmann próbuje coś powiedzieć, ale z ust wydobywa się tylko bulgot krwi. Ostatni raz patrzy na ciebie z nienawiścią i upada ciężko, bez ruchu.

Zostajesz sam w dusznej, parującej maszynowni. Herrmann nie żyje. Młody mechanik wciąż oddycha, ale jego stan jest niepewny. Wiesz, że każda sekunda może mieć znaczenie.

A) Sprawdzasz stan młodego mechanika i próbujesz go ocucić.
B) Zostawiasz go, kierując się prosto do ładowni i skrzyń.
C) Wracasz natychmiast do kapitana, meldując o wszystkim.
D) Ukrywasz ciało Herrmanna i próbujesz zatuszować zajście, by nikt nie dowiedział się o walce.

A

Klękasz obok młodego mechanika. Jego oddech jest płytki, a krew ścieka po skroni, tworząc ciemną plamę na metalowej kratownicy. Delikatnie unosząc jego głowę, sprawdzasz źrenice — reagują na światło, co daje nadzieję.

Wyciągasz manierkę i skrapiasz mu twarz wodą. Chłopak jęczy, a po chwili powieki drgają i uchylają się. Oczy ma zamglone, pełne bólu i strachu.

— Herrmann…? — bełkocze słabo. Potem dostrzega martwe ciało i gwałtownie się wzdryga. — On… on chciał…

— Spokojnie — przerywasz mu. — Powiedz mi wszystko, zanim stracisz przytomność.

Mechanik łapie cię za rękaw, jakby kurczowo trzymał się życia.
— Skrzynie… w ładowni. Nie wolno ich otwierać, ale bosman to zrobił. Widział… coś, czego nie powinien. Herrmann i oficer wachtowy… zabrali go. Ja… ja nic nie zrobiłem… przysięgam…

Jego głos słabnie, ale w oczach widzisz rozpaczliwą prośbę o ratunek. Możesz spróbować go ocalić — albo potraktować jako balast, bo liczy się czas.

Co robisz?
A) Zabierasz rannego do kapitana, licząc, że jego zeznania będą kluczowe.
B) Zostawiasz go, by samemu ruszyć do ładowni.
C) Starasz się zatamować krwawienie i ukryć go w maszynowni, aby nikt go nie znalazł.
D) Wyciągasz od niego jeszcze kilka szczegółów, mimo ryzyka, że umrze.

A

Podnosisz rannego mechanika, zarzucając jego rękę na swoje ramię. Każdy krok przez korytarze statku jest męczarnią — pot zalewa ci oczy, a echo stukotu twoich butów odbija się od stalowych ścian. Chłopak jęczy, ale wciąż żyje.

W końcu docierasz na mostek. Kapitan von Stein stoi nad mapą, gdy wchodzisz, ciągnąc za sobą półprzytomnego człowieka. Oficerowie zerkają na was z zaskoczeniem, a kapitan unosi brew.

— Na litość boską, Adler, co tu się stało?! — jego głos grzmi niczym armatni wystrzał.

Kładziesz młodego na ławie. Mechanik otwiera oczy i z trudem bełkocze:

— Herrmann… i oficer wachtowy… skrzynie… bosman Richter… zabrali go… — po czym zapada znów w półomdlenie.

Na twarzy kapitana maluje się gniew i niepokój.
— Oficer wachtowy? — powtarza, jakby nie mógł uwierzyć. — To poważne oskarżenie, podporuczniku.

Wiesz, że zdobyłeś jego uwagę. Ale równie dobrze naraziłeś się na to, że ktoś z oficerów może już planować twój upadek.

Co robisz?
A) Naciskasz, by kapitan natychmiast wysłał ludzi do ładowni.
B) Żądasz przesłuchania oficera wachtowego na miejscu.
C) Milczysz o szczegółach i prosisz o rozmowę na osobności, by uniknąć spisku.
D) Wykorzystujesz chaos, by samemu wymknąć się do ładowni i sprawdzić skrzynie.