Landtag (Senat Wielkiego Księstwa Badenii)

[Friedrich von Baden]

14 marca 1926 r.

Wielki Książę Fryderyk III uroczyście otworzył obrady dziesiątego, nadzwyczajnego posiedzenia Landtagu. Kryzys polityczny ostatnich tygodni sprawił, że na sali panowała niezwykła cisza. Władca wygłosił krótkie przemówienie wzywające do narodowej odpowiedzialności i stabilizacji państwa, po czym przekazał prowadzenie obrad w ręce Przewodniczącego Franza von Marbacha.

Pierwszym punktem na agendzie była kwestia ewentualnych zmian w prezydium izby. Pomimo całkowitego przetasowania układu sił i powstania nowej koalicji, parlamentarzyści zdecydowali się na rzadki gest kompromisu. Zgodzono się pozostawić prezydium w dotychczasowym składzie. Franz von Marbach, Hans Wichmann oraz Franz Abelmann zachowali swoje funkcje, co miało chociaż w minimalnym stopniu uspokoić wzburzone nastroje lewicy.

Następnie na mównicę wszedł nowy Minister Stanu, Freiherr Otto von Ehrenberg. Przedstawił on Landtagowi skład swojego prawicowego gabinetu i wygłosił twarde exposé. Zapowiedział w nim rządy silnej ręki, natychmiastowe przywrócenie porządku na ulicach oraz ochronę tradycyjnych wartości. Po zakończeniu przemówienia zwrócił się do izby o udzielenie wotum zaufania.

Głosowanie odzwierciedliło niesamowicie głęboki podział panujący w Wielkim Księstwie. Nowy rząd uzyskał absolutnie minimalną większość, zdobywając dokładnie 51 głosów. Za powołaniem gabinetu opowiedzieli się wszyscy obecni przedstawiciele Partii Konserwatywnej, Partii Nacjonalistycznej oraz Partii Faszystowskiej. Po drugiej stronie barykady stanęło 49 posłów, ponieważ przeciwko zagłosowali zgodnie zdradzeni Liberałowie, oburzeni Socjaliści, Bolszewicy oraz Radykałowie.

Zaraz po ogłoszeniu tych jakże zaciętych wyników Przewodniczący von Marbach oficjalnie stwierdził uzyskanie wotum zaufania przez nowy rząd. Następnie podziękował wszystkim senatorom za przybycie i uderzeniem laski marszałkowskiej zamknął dziesiąte posiedzenie Landtagu.