Cesarstwo Niemieckie

Haubica 152 mm wz. 1909

Rosyjska haubica opracowana w 1909 przez francuską firmę Schneider, używana przez armię carską podczas I wojny światowej. Duża ich ilość została przejęta przez Armię Czerwoną. Zaczynając od 1930 Związek Radziecki przeprowadził modernizację posiadanych haubic, które otrzymały oznaczenie wz. 1909/30. Produkcję tego działa kontynuowano aż do 1940, gdy zastąpiła je 152 mm haubica wz. 1938 (M-10).

Haubica 100 mm houfnice vz. 14

Houfnice vz. 14 produkowana przez firmę Skoda, miała łoże jednoogonowe, lufę stalową, zamek klinowy i było zasilane amunicją scaloną. Pocisk burzący miał masę 16 kg. W czasie I wojny światowej haubice tego typu były używane przez armię włoską (Obice da 100/17 modello 14) i austro-węgierską (10 cm Feldhaubitze M.14). W 1919 roku Skoda zakończyła produkcję tego działa zastępując je ulepszoną houfnice vz. 14/19.

Armata dywizyjna 76 mm wz. 1902

Rosyjska armata polowa 76,2 mm wzór 1902, znana też jako armata 3-calowa, była konstrukcją Zakładów Putiłowskich w Petersburgu i rosyjską odpowiedzią na pojawienie się nowoczesnych szybkostrzelnych armat z długim odrzutem lufy, zapoczątkowanych przez francuską armatę 75 mm Mle 1897. Wprawdzie ustępowała nieco wspomnianej francuskiej rywalce, ale stanowiła udaną konstrukcję, tanią w produkcji i dobrze spisującą się w praktyce, i okazała się równie lub nawet bardziej długowieczna. Produkowana w dużej ilości (8529 do 1918 roku), pozostała podstawową armatą polową armii rosyjskiej i radzieckiej do połowy lat 30. i była używana także przez inne państwa, głównie jako zdobyczna. Jednym z głównych użytkowników zagranicznych była Polska, gdzie działa te zostały oznaczone jako wz.02, a następnie zostały przystosowane do amunicji 75 mm i zmodyfikowane jako armaty wz. 1902/26.

Armata polowa 10 cm Kanone 14

Niemiecka armata o kalibrze 105 mm używana podczas I wojny światowej. Produkcja armat przez firmę Krupp ruszyła w 1914, a pierwsza bateria otrzymała je w maju 1915. Podczas wojny wyprodukowano 724 egzemplarzy armaty. W 1917 została zastąpiona w produkcji przez ulepszoną armatę 10 cm Kanone 17.

Armata Polowa Feltkanon 1871

Lufa spiżowa, gwintowana. Zamek pryzmatyczny o ruchu poziomym. Łoże sztywne, jednoogonowe. Koła drewniane szprychowe ze stalową obręczą, bez amortyzacji, dostosowane do trakcji konnej – holowanie z prędkością do 7 km/h.

Ciężka Armata Schnaider - Canon 1872

Lufa spiżowa, gwintowana. Zamek pryzmatyczny o ruchu poziomym. Łoże sztywne, stalowe, jednoogonowe. Koła drewniane szprychowe ze stalową obręczą, bez amortyzacji, dostosowane do trakcji konnej – holowanie z prędkością do 6 km/h.