Karlsruhe - Stolica Wielkiego Księstwa

[Fryderyk Orański]

Karlsruhe

Stolica i największe miasto Wielkiego Księstwa Badenii.



Nazwa miasta pochodzi od imienia margrabiego Badenii, Karola Wilhelma von Baden-Durlach, który założył je w 1715 w lesie Hardt.

Miasto zostało założone w sposób niezwykle geometryczny w klasycznym układzie gwiaździstym – w centrum wielkiego koła usytuowano środkową wieżę pałacu, która równocześnie była osią widokową dla rozchodzących się promieniście 32 alei – z tego dziewięć stanowiących razem kąt prosty wyznaczyło ulice miasta, a resztę stanowiły aleje parkowe. Koncentryczny układ ulic w centrum miasta zachował się do dzisiaj.

Od roku 1724 jest miastem rezydencjonalnym władców Badenii, którzy wcześniej mieli siedzibę w pobliskim Durlach. Całkowicie sztuczna lokalizacja miała na początku problemy z przyciągnięciem planowanej liczby osadników, wprowadzono zatem ulgi podatkowe dla nowych mieszkańców. W 1745 Karlsruhe uzyskało prawa miejskie. Po dziś dzień jest stolicą Badenii, będąc największym, najludniejszym miastem Wielkiego Księstwa Badenii.

[Fryderyk Orański]

Rathaus (Ratusz)

Budynek powstał w latach 1821–1825 na miejscu innej nieco starszej budowli. Budowę ratusza położonego nadzorował Friedrich Weinbrenner; architekt i urbanista. Budynek był kilka razy przebudowany. Jego piękny styl jednak za każdym razem nie ucierpiał i budowla cały czas zachowana jest w świetnej formie. Na parterze znajduje się bogato zdobiona sala ceremonialna, na ścianach zewnętrznych znajdują się różne dekoracje.

[Fryderyk Orański]

Landtag (Senat)

Siedziba Landtagu znajduje się w barokowym pałacu w Durlach powstałym na zrębie gotyckim. Budynek powstał w 1701 roku, z projektu D. E. Rossiego. Zamek w tym miejscu, połączony z murami miejskimi Durlach, istniał już w XIII w. i został zniszczony w 1273 przez króla Niemiec Rudolfa I Habsburga. Zastąpiono go później zameczkiem myśliwskim. W 1563 rozpoczęto budowę w tym miejscu wieloskrzydłowego, renesansowego założenia zamkowego z ogrodem, które stało się siedzibą margrabiów Badenii-Durlach. Inicjatorem budowy był margrabia Karol II, który przeniósł się tu w 1565. On i jego następcy uczynili z zamku kwitnący ośrodek kultury i sztuki. W sierpniu 1689 miasto oraz zamek zostały spalone przez wojska francuskie w czasie wojny palatynackiej. Margrabiowie rozpoczęli odbudowę zamku w stylu barokowym, ta jednak nigdy nie została ukończona. Zatrzymało ją przeniesienie się dworu w 1718 do nowej siedziby w Karlsruhe. Karlsburg był potem używany jako siedziba żony margrabiego Karola III Wilhelma, Magdaleny, a następnie jako koszary. Z polecenia Wielkiego Księcia stał się siedzibą Landtagu.

[Fryderyk Orański]

Kościół miejski

Ewangelistki kościół miejski zbudowany w latach 1807–1816 według projektu Friedricha Weinbrennera, genialnego niemieckiego architekta i urbanisty. Jest to główna świątynia protestancka w mieście.

[Fryderyk Orański]

Kościół św. Bernarda

Katolicki Kościół powstał w latach 1896–1901. Projektantem i architektem był M. Meckel. Zbudowany został w stylu neogotyckim.

[Fryderyk Orański]

Wildparkstadion

Stadion, gdzie ćwiczyć i grać mogą drużyny piłkarskie, a także sprinterzy i lekkoatletycy biegać wokół stadionu na bieżni. Wybudowany około 1881 roku, przez mieszkańców Karlsruhe. Na co dzień swoje mecze piłkarskie rozgrywa tutaj Karlsruher FC Phönix, grające w Lidze Królewskiej w Srebrnej Dywizji. Stadion jest także wykorzystywany przez Wielkie Księstwo Badenii jako stadion narodowy, na którym swe mecze rozgrywa Reprezentacja Wielkiego Księstwa Badenii w Piłce Nożnej.

[Fryderyk Orański]

Kurhaus Baden-Baden

Kurhaus Baden-Baden został zaprojektowany w XIX wieku przez mistrza budowlanego Karlsruhe Friedricha Weinbrennera w stylu klasycznym i zbudowany na miejscu Promenadenhaus z 1766 roku. Mieści się w nim kasyno, sale bankietowe i restauracje. Z zewnątrz budynek okalają ogrody i park.

[Fryderyk Orański]

Muzeum Wojska

Muzeum Wojska badeńskiego oraz historii wojskowości mieści się w jednym w budynków pałacowych w Karlsruhe.

[Fryderyk Orański]

Karlsruher Tramway

Podczas rewolucji przemysłowej w XIX wieku miasto Karlsruhe znacznie wyrosło poza ówczesne granice miasta. Tylko w latach 1850-1890 liczba ludności wzrosła czterokrotnie do prawie 100 000 mieszkańców, co spowodowało konieczność stworzenia lepszego systemu komunikacyjnego. Tramwaj konny został po raz pierwszy zaproponowany bez powodzenia w 1869 r. 21 stycznia 1877 r.
pierwszy tramwaj konny został otwarty z Gottesauer Platz do Mühlburger Tor w kierunku wschód-zachód przez Karlsruhe. W tym samym roku nastąpiła linia odgałęzienia do starego dworca kolejowego i około 2 km przedłużenie od Mühlburger Tor na zachód do Mühlburga. Tor został zbudowany do standardowego rozstawu.

16 lipca 1881 r. otwarto linię o długości około 4 km na wschód od Durlacher Tor [de] w Karlsruhe do miasta Durlach. Ze względu na większą odległość linia ta nie była ciągnięta konno, lecz funkcjonowała jako tramwaj parowy. Po 1881 roku zasięg sieci tramwajowej pozostał niezmieniony przez 19 lat.
Tramwaje konne i parowe nie odniosły wielkiego sukcesu komercyjnego. Chociaż liczba pasażerów stale rosła z 1,6 miliona pasażerów w 1882 roku do 2,5 miliona w 1893 i 3,6 miliona w 1899, sytuacja finansowa firmy była słaba. Tak więc w pierwszych latach istnienia tramwaj zmieniał się kilkakrotnie,
aż do znalezienia trwałego rozwiązania wraz z założeniem United Karlsruhe, Mühlburg and Durlach Horse and Steam Railway Company. W 1893 r. firma posiadała pięć parowozów na linię do Durlach, 46 koni i 32 wagony, w tym 15 dla operacji parowych.

[Fryderyk Orański]

Karlsruher Hauptbahnhof (Dworzec Główny)

Jeden z największych dworców w Wielkim Księstwie Badenii. Stacja ma dwa perony, na południe od stacji wybudowano lokomotywownię, od wschodu plac towarowy i warsztat centralny. Stacja obsługuje około 100 tyś. pasażerów miesięcznie. Przez cały czas swego istnienia jest rozbudowywana, dekorowana. Dworzec jest jednym z lepszych, większych i ważniejszych w Cesarstwie Niemieckim.