Cesarstwo Niemieckie

Zakłady Broni "Blitz"

Fabryka uzbrojenia i wyposażenia wojskowego powstała z inicjatywy Wielkiego Księcia Badenii Fryderyka Badeńskiego oraz wojskowych i posłów promilitarnych. Zakłady działają na rzecz Wojska Badenii ale także produkują broń i uzbrojenie dla innych podmiotów, np. Armii Cesarstwa Niemieckiego.

Produkty: Karabin Gewehr 86 (Gew86)

Autorski karabin Zakładów Broni "Blitz". Powstał w 1886 roku. Broń zasilana jest amunicją elaborowaną prochem bezdymnym. Do jego najistotniejszych zalet należą: znacznie większa efektywność, dużo mniejsza liczba osadów zanieczyszczających broń, jak i znikoma ilość powstającego przy wystrzale dymu. Pociski wystrzeliwane za pomocą prochu bezdymnego osiągają znacznie większe prędkości, przez co ich zasięg był większy, a tor lotu bardziej płaski, co bardzo ułatwiało prowadzenie celnego ognia. Karabin jest dużo lepszy od swych odpowiedników w innych krajach.

Dane techniczne:
Kaliber 7,9 lub 7,92 mm
Długość broni 1245 mm
Masa broni 3,8 kg

Karabin Mauser M1871

Jednostrzałowy karabin, zaprojektowany przez braci Paula i Wilhelma Mauserów. Wprowadzony do uzbrojenia armii pruskiej jako Infanterie-Gewehr Mod. 71 (I.G. Mod. 71). Jednocześnie do uzbrojenia przyjęto karabinek Mod. 71. Karabin strzela nabojem 11 × 60 mm o całkowitej długości 78 mm i masie 42,8 g. Był to nabój scalony. Składał się z ołowianego pocisku o masie 25 g i mosiężnej łuski z kryzą wystającą, elaborowanej 5 g prochu czarnego. Broń ta posiada zamek ślizgowo-obrotowym czterotaktowym. Jedynym ryglem jest rączka zamkowa. Karabin wyposażony jest w bezpiecznik, który ma postać skrzydełka znajdującego się w tylnej części zamka. M1871 był wyposażony w łoże i kolbę drewniane, z integralnym chwytem pistoletowym. M1871 posiada mechaniczne przyrządy celownicze składające się z celownika ramkowo-wysuwkowy o pięciu szczerbinach i muszki (nastawy celownika 300-1600 m). Karabin produkują Zakłady Mausera (fabryki w Oberndorfie i Gdańsku), Fabryka O.W. Styer (OEWG) w Erfurcie oraz Królewska Fabryka Karabinów w Spandau a także od niedawna Zakłady Broni "Blitz".


Dane techniczne:

Kaliber 11 mm
Długość 1350 mm
Masa broni 4,5 kg
Zasięg maks. 3000 m

Reichsrevolver M1871

Rewolwer wprowadzony do uzbrojenia armii Cesarstwa Niemieckiego w 1871 roku. Rewolwer jest bronią powtarzalną, ma zamknięty, jednoczęściowy szkielet. Mechanizm uderzeniowy kurkowy, bez samonapinania. Z lewej strony szkieletu znajdował się nastawny bezpiecznik. Broń jest zasilana z sześcionabojowego bębna. Łuski z bębna były usuwane po wyjęciu bębna ze szkieletu. Szkielet był demontowany po wyciągnięciu jego osi (przed przypadkowym wysunięciem osi chroni zatrzask. Rewolwer nie posiadał rozładownika, do usuwania łusek służyła oś bębna lub inny improwizowany wybijak. Rewolwer ma lufa gwintowaną z trzema prawoskrętnymi bruzdami. Broń ma stałe przyrządy celownicze (muszka i szczerbinka).


Dane techniczne
Kaliber 10,6 mm
Nabój 10,6 x 25 mm R
Magazynek bęben 6 nab.
Długość 310 mm
Długość lufy 181 mm
Masa broni 1,30 kg
Zasięg skuteczny 50 m

Bagnet M71

Rękojeść mosiężna przytwierdzona do stalowego trzpienia nitem stalowym i śrubą mocującą płaską sprężynęzatrzasku. Na zewnętrznej stronie rękojeści znajduje się 16 karbów skośnych. Jelec stalowy eso-waty z pierścieniem na lufę karabinu, zakończonymi łezkami. Głownia jednosieczna z płaskim grzbietem lub piłą. Obustronnie szlifowana w szerokie, owalne zbrocze dochodzące do dwusiecznego symetrycznego pióra. Pochwa do bagnetu jest skórzana czerniona z mosiężnymi okuciami.


Dane techniczne
Długość bagnetu 597 mm
długość głowni 468 mm

Rewolwer P86

Autorski rewolwer kalibru 7,62 mm. Jedyny szerzej znany typ rewolweru gazoszczelnego (tzn. takiego, w którym nie dochodzi do przedmuchów pomiędzy bębenkiem a lufą). Używał nabojów o specjalnej konstrukcji (pocisk był całkowicie schowany w łusce). Mechanizm powodował dosuwanie bębenka do przodu, do wlotu lufy, a krawędź łuski była wsuwana do lufy i w rezultacie następowało uszczelnienie połączenia. Broń była bardzo popularna w wielu krajach, zwłaszcza w Badenii, gdzie była produkowana na licencji i przyjęta jako przepisowa broń boczna podoficerów i oficerów.

Ciężka Armata Schnaider - Canon 1872

Lufa spiżowa, gwintowana. Zamek pryzmatyczny o ruchu poziomym. Łoże sztywne, stalowe, jednoogonowe. Koła drewniane szprychowe ze stalową obręczą, bez amortyzacji, dostosowane do trakcji konnej – holowanie z prędkością do 6 km/h.


Dane techniczne
Kaliber: 152 mm
Masa: 2780 kg.
Długość lufy: 2.150 mm
Szybkostrzelność: 4 strz./min
Donośność : 11 600 m
Masa pocisku : 10,8 kg

Armata Polowa Feltkanon 1871

Lufa spiżowa, gwintowana. Zamek pryzmatyczny o ruchu poziomym. Łoże sztywne, jednoogonowe. Koła drewniane szprychowe ze stalową obręczą, bez amortyzacji, dostosowane do trakcji konnej – holowanie z prędkością do 7 km/h.


Dane techniczne
Kaliber: 84 mm
Masa: 980 kg.
Masa lufy:
Długość lufy: 2.150 mm
Szybkostrzelność: 6 strz./min
Donośność : 6700 m
Masa pocisku : 6,7 kg

Karabin maszynowy Maschinengewehr 08

Automatyka działała tej broni opiera się na zasadzie odrzutu zamka półswobodnego. Karabin jest zasilany z taśmy parcianej o pojemności 300, 200 lub 100 nabojów. Donośnik bębnowy wprowadzany był w ruch przez zamek. Lufa z czterobruzdowym gwintem chłodzona jest wodą i zakończona tłumikiem płomieni. Każdy nabój przed wprowadzeniem do komory był automatycznie naoliwiony, przy pomocy pompki napędzanej przez zamek. Zapobiegało to pękaniu łusek wyciąganych pod znacznym ciśnieniem. Broń była wyposażona w trójnożną podstawę, przy czym każda noga miała regulację długości.


Dane techniczne
Kaliber 8 mm
Długość broni 945 mm
Masa karabinu 20,7 kg
Masa podstawy 19,0 kg