Cesarstwo Niemieckie

Sophie Wilhelmine Auguste von Würtemberg



Sophie Wilhelmine Auguste von Würtemberg urodziła się 15 czerwca 1857 roku w Pałacu w Ludwigsburgu. Jest pierworodną córką, a zarazem jedynym dzieckiem Króla Wirtembergii - Karola Fryderyka Aleksandra Wirtemberskiego i Wielkiej Księżnej Rosji Olgi Nikołajewny Romanowny. Ojcostwo Karola było kwestionowane przez wielu, ze względu na jego upodobania względem mężczyzn. Podejrzenia zostały rozwiane, gdy sam Król potwierdził swoje ojcostwo. W roku 1872, gdy księżniczka przebywała na dworze Aleksandra II - jej wuja i Cesarza Rosji, zmarł jej ojciec Karol I. Księżniczka nie była brana pod uwagę w sukcesji tronu. Korona przypadła jej kuzynowi Wilhelmowi II, pod warunkiem, że poślubi księżniczkę Sophie. Królowa Wdowa Olga została odesłana do Rosji. Kilka tygodni po jej przyjeździe na dwór w Petersburgu przybyło poselstwo Króla Wirtembergii z prośbą o rękę Księżniczki Sophie. Posłowie zostali odrzuceni przez Cesarza. W tym wypadku nowy Król nie mógł dalej sprawować władzy nie wypełniając warunków. Po roku sprawowania władzy został odwołany z tronu. Długo poszukiwano odpowiedniego następcy Wilhelma. Poszukiwania zakończyły się po powrocie Księżniczki do Niemiec, tymczasowo osiadła na zamku w Bad Urach. Naród chciał, by to księżniczka objęła tron. W roku 1874 Cesarz August I przychylił się do próśb mieszkańców i potwierdził jej prawa do korony po przodkach. Księżna powróciła w rodzinne strony witana przez obywateli Wirtembergii. Ci cieszyli się z nowej władczyni. Jeszcze tego samego roku doszło do koronacji, na której zjawił się sam Cesarz i Królowie Bawarii i Saksonii.
Kobieta - Król była przez stare elity uważana, za złe rozwiązanie. Większość uważała, że dzięki jej wykształceniu i poglądom na politykę wprowadzi państwo w okres dobrobytu.
Jej panowanie silnie wpłynęło na porządek w państwie. Za jej panowania zreformowano konstytucję, sądy i urzędy. W trakcie jej panowania zbudowano wiele szkół, świątyni i przytułków. Do edukacji dopuszczono najbiedniejszych. Stare elity, które niszczyły porządek zostały pozbawione przywilejów i większości majątków. Królowa położyła fundamenty dla zdrowej władzy dbającej o naród. Za jej panowania Wirtembergia zyskała kolonię - Afrykę Wschodnią o wielkości niemalże miliona kilometrów. Za jej panowania również doszło do reorganizacji i wzmocnienia armii. Cesarz awansował ją na generała majora w 1879 powierzając jej dowództwo nad Pułkiem Grenadierów im. Królowej Olgi. (jej matki)
W 1884 rozpoczęła poszukiwania męża. Wśród obywateli słychać było głosy o poślubieniu Cesarza, ostatecznie na małżonka Królowej został wybrany Aleksander - Książę Heilbronn. W 1885 roku zostały ogłoszone zaręczyny. Tego samego roku pobrali się w Katedrze Św. Marcina z Tours. W roku 1888 para doczekała się bliźniąt - Księcia Karola Aleksandra i Księżniczki Olgi Aleksandry.

Alexander Eugen Erdmann von Würtemberg


Alexander Eugen Erdmann von Würtemberg urodził się 13 listopada 1852 roku w Wiedniu. Jest najstarszym dzieckiem Księcia Wirtemberskiego Filipa Aleksandra Marii Ernesta Wirtemberskiego i Arcyksiężniczki Austriackiej Marii Teresy Habsburg-Lotaryńskiej. Wraz z czwórką młodszego rodzeństwa wychowywał się w Wiedniu i Stuttgardzie. Książę Aleksander otrzymał staranne i wszechstronne wykształcenie. Studiował na Uniwersytecie w Tybindze. W wieku 20 lat rozpoczął służbę wojskową. W 1872 wstąpił do kawalerii służąc w 19 Wirtemberskim Pułku Ułanów króla Karola w Ulm. Później służył jako kapitan w 119 Wirtemberskim Pułku Grenadierów królowej Olgi w Stuttgarcie. W nim poraz pierwszy po latach spotkał Królową Sophie - przyszłą narzeczoną.

Za wybitne zasługi wojskowe otrzymał od Króla Wilhelma II dziedziczne Księstwo Heilbronn. Książę i Królowa są spokrewnieni poprzez pra pra pra dziadka, który był ich wspólnym przodkiem. Sam Książę jest spokrewniony z Królami Bawarii, Francji, Sycylii oraz Cesarzami Austrii. Po ogłoszeniu wyboru męża, w roku 1884 rozpoczął starania o rękę Królowej Sophie von Würtemberg. Od początku był głównym kandydatem do ręki Królowej. W 1885 roku ogłoszono zaręczyny pary. Tego samego roku pobrali się w Katedrze Św. Marcina z Tours. W 1888 wraz z małżonką doczekał się syna i córki.