Cesarstwo Niemieckie

August von Hohenzollern pisze: Na zamek Królów Bawarii, Księcia Maksymiliana wprowadził Cesarz August. Życzył przyszłemu królowi długich i mądrych rządów. Na koniec przypomniał o koronacji, pożegnał się i odjechał do Berlina.

Dziękuję Wasza Cesarska Mość. Oczywiście po ogarnięciu różnych spraw zajmę się i sprawą koronacji.

Po ciężkim dniu pracy Jego królewska Mość Maximilian usiadł w swym fotelu, napił się herbaty i przeczytał gazetę. Potem udał się na spoczynek.

W ostatnich dniach monarcha dużo pracował. W Saksonii organizował się Korpus Ochotniczy, Król Bawarii był jednym z kilku entuzjastów planu wysłania wojsk na pomoc Cesarstwu Rosyjskiemu, dlatego też pracował, pisał dokumenty, akty, wydawał rozkazy oraz decyzje. Wieczorami relaksował się przy kominku; popijając herbatę lub piwo czytał gazety.

Jego Królewska Mość Maximilian zaraz po wstaniu i porannej toalecie, udał sie na rodzinne królewskie śniadanie, następnie spotkał się na krótko ze swym sekretarzem aby obgadać najważniejsze sprawy. Potem zajął sie spotkaniami z poddanymi, dyplomatami, urzędnikami itd.
Po spotkaniach udał się na spacer po ogrodzie królewskim. Następnie zjadł rodzinny obiad, po którym udał się w przejażdżkę po stolicy, podczas, której spotykał się i rozmawiał z poddanymi. Swoją krótką podróż zakończył w Katedrze, gdzie złożył datek na biednych oraz zamienił kilka słów z kapłanami. Po powrocie do Rezydencji zjadł rodzinną kolację przy akompaniamencie królewskich muzyków. Następnie udał się na odpoczynek mając tylko dla siebie czas wolny.

Król po zakończeniu pierwszego etapu sprawy Afryki król pozostał jeszcze jakiś czas w Dreźnie, ale zamieszkał w Pilnitz, dawniej podmiejskiej wiosce, a dziś przedmieściach stolicy. Po ośmiu dniach odjechał do Bawarii, ale najpierw zatrzymał się w Augsburgu gdzie oprócz władz miejskich i powiatowych powitał go książę Georg Fugger u którego w gościnie zatrzymał się monarcha.

Do pałacu krewniaka zajechał książę Karol-głowa rodu. Obaj Fuggerowie wystąpili do króla z pewną propozycją którą popierają również inni arystokraci i prominentni obywatele. Dla omówienia szczegółów wszyscy udali się do Zamku w Kirchheim należącego do księcia Karola. Podróżowali samochodem gospodarza

Zamek Fuggerów na chwilę stał się jakby siedzibą Rady Państwa. Oprócz obu książąt na miejscu obecny był książę Leiningen, wielebny Veit-przewodniczący Wielkiego Konsystorza Protestanckiego oraz kilku radców min. von Buhl, baronowie zu Guttenberg i von Redwitz oraz von Aretin oraz dwaj hrabiowie von Arco i Staufenberg. Egzekutywę reprezentował premier von Knilling wraz z ministrem Schweyerem.
Król w rozmowie z pastorem Veitem został, także w imieniu duchownych z Turyngii i Saksonii, poinformowany o negatywnym przyjęciu niedawnej proklamacji i pierwszych kroków w kierunku jej wykonania. Monarcha zgodził się że był to dzielący poddanych błąd. W zamian zebrani zaproponowali powołanie świeckiej organizacji. Nad tym naradzano się przez resztę dnia i cały następny dzień, choć już częściowo nie w zamku a w pociągu do Wurzburga gdzie król postanowił się udać z racji zbliżającego się święta w tym mieście.