Cesarstwo Niemieckie

Cesarz dostał informacje, że wybierają się do niego przedstawiciele Parlamentu Saksonii.
Monarcha oczekiwał na delegacje.

Delegacja z Saksonii została przyjęta przed południem w sali audiencyjnej. Wszystkie osoby, nawet Kanclerz, w otoczeniu Cesarza byli w mundurach.

Wezwani delegaci stawili się przed obliczem cesarza, zbliżyli się do tronu i ukłonili się.
W imieniu wszystkich przemówił najważniejszy z nich: Karl Rothe-prezydent Lipska i przedstawił treść sporu prosząc w imieniu króla i stanów o jego rozsądzenie. Kiedy cesarz wyraził zgodę prezydent Rothe odczytał tekst spornej ustawy, a następnie przedstawił argumentację mówiąc o nierównościach miedzy poddanymi Jego Królewskiej Mości Karola, a także o spodziewanej nieefektywności Łużyckiej administracji i przejawianych przez nią partykularyzmach. Po nim przemówił przedstawiciel Łużyczan przedstawiając dotychczasowe osiągnięcia autonomicznej władzy na Górnych Łużycach: rozwój szkolnictwa, wspieranie mniejszych rolników i przedsiębiorców. Przypomniał czasy centralizacji kiedy ludność nieniemiecka była prześladowana, a teraz chroni ją władza z siedzibą w Budziszynie. Zakończywszy swoje przemowy odaj posłowie ukłonili się cesarzowi o oczekiwali na instrukcje jak dalej postąpić.

Cesarz choć w gładkich słowach odmówił wszystkich próśb złożonych przez Parlament Saksonii. Przypominał również z naciskiem, że nadrzędnymi przepisami są przepisy cesarskie. Zgadza się na zachowanie drobnych wolności łużyczan, bo wynikają one z wielowiekowej tradycji, ale na nowe przywileje się nie zgadza.
Na koniec zaprosił obie delegacje na obiad