Gra Detektywistyczna - Benedykt Orański

[Karl von Württemberg]

Cisza w korytarzu jest złudna. Wchodzisz do ładowni, skrzynie przewrócone, linie poprzecinane, wózki zablokowane. Pył czerwonego proszku unosi się w powietrzu, a echo twoich kroków odbija się od stalowych ścian. Załoga jest rozproszona, zdezorientowana, nikt nie zwraca na ciebie uwagi.

Przechodzisz między skrzynkami i sprawdzasz fiolki. Kilka rozbitych, większość wciąż nienaruszona. Masz czas, by je zebrać lub zniszczyć. Każdy ruch musi być pewny — wiesz, że nie możesz popełnić błędu.

Stoisz nad skrzyniami, patrzysz na czerwony błysk szkła i czujesz ciężar decyzji. To ostatni moment, zanim wszystko się rozstrzygnie.

Co robisz?
A) Niszczyć wszystkie fiolki natychmiast.
B) Zabezpieczyć fiolki w skrzyni i zachować dowód.
C) Zniszczyć część fiolek, a resztę schować dla bezpieczeństwa lub dowodu.

[Benedykt Krakowski]

C

[Karl von Württemberg]

Rozbijasz kilka fiolek młotkiem; czerwony proszek unosi się w powietrzu i opada powoli na zimną podłogę ładowni. Kilka skrzynek pozostaje nienaruszonych — wkładasz je ostrożnie do metalowej skrzyni, ukrywasz w bezpiecznym kącie pomiędzy stalowymi zbiornikami. Pył osiada, echo walki ucicha, a ty stoisz sam, patrząc na pozostałe fiolki.

Wiesz, że większość zagrożenia została wyeliminowana. Hamburg jest bezpieczny, a plan przerzutu udaremniony. Jednak pozostawione fiolki są dowodem — gdy dotrą w ręce odpowiednich władz, mogą ujawnić spisek i winnych. Jednocześnie dają ci poczucie kontroli: jeśli będzie trzeba, możesz interweniować ponownie lub wykorzystać je strategicznie.

Samotny w ciszy ładowni, czujesz ciężar decyzji i ulgę jednocześnie. Zniszczone, ale i zabezpieczone — tak kończy się misja. Ostatnie echo odbija się od stalowych ścian, a potem zapada absolutna cisza, teraz pozostaje nie dac sie zlapac.

Koniec gry.

[Benedykt Krakowski]

Dziękuje za umożliwienie mi tej wspanialej przygody! Szkoda, że już koniec

[Karl von Württemberg]

Niestety koniec, nie nadążałem z rozciąganiem dalej fabuły. Bardzo się cieszę, że gra się podobała.

[Benedykt Krakowski]

Liczę, że w przyszłości jeszcze pojawią się takie zabawy